ตอนนี้เปิดเทอมมาได้ 2 อาทิตย์แล้ว เท่ากับว่าเราได้อยู่หอมา 2 อาทิตย์แล้วเช่นกัน

ความรู้สึกในตอนแรกที่จะต้องมาอยู่หอก็คือ "ไม่อยากอยู่ ยังไม่อยากให้เปิดเทอมเลย อยากอยู่บ้านมากกว่า" นี่คืออาการ HomeSick ล่ะมั้ง เป็นก่อนที่จะต้องย้ายมาอยู่หอเป็นอาทิตย์เลย

ส่วนตอนนี้น่ะเหรอ ปรับตัวได้ดีแล้วล่ะ ทั้งกับเพื่อนร่วมห้อง และเพื่อนๆในคณะ ก็ไม่ได้รู้สึกเท่าตอนแรกแล้ว เพราะตอนนี้ก็เข้ากับเพื่อนๆได้ดี ไปไหนด้วยกันตลอด แต่พอถึงวันศุกร์ก็ยังคงรีบเผ่นกลับบ้านอยู่ดี แต่ความรู้สึกดีกว่าก่อนจะมาอยู่หอเยอะ และเมื่อเทียบกับตอนช่วงปฐมนิเทศที่ต้องมาอยู่หอครั้งแรกสุดเลย ที่เมื่อแม่หรือเพื่อนเก่าโทรมาหาแล้วพอคุยๆไปก็อยากจะร้องไห้ขึ้นมาให้ได้เลยนั้น ตอนนี้ก็ไม่เป็นแล้ว

ข้อดีของการอยู่หอ ตื่นสายได้ ตื่นประมาณ 7 โมง

ข้อเสีย อยู่ในห้องก็ไม่ค่อยจะส่วนตัวเท่าไร เพราะอยู่ด้วยกันถึง 4 คน แต่ก็ไม่ได้รำคาญเมตเลยนะ เพราะนิสัยดีกันทุกคนแหละ คุยกันจนดึกดื่นทุกคืน

ส่วนเรื่องเรียนตอนนี้ก็ยังตั้งใจเรียนอยู่ ตั้งใจฟัง จดทุกอย่างตลอดเวลาที่เรียน ยกเว้นวิชาเดียวที่ไม่เข้าหัวเลยสักนิด ฟิสิกส์นั่นเอง เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะว่ามันเป็นการเรียนแบบปฎิสัมพันธ์ทางไกลน่ะสิ(คิดว่าน่าจะประมาณออนไลน์นะ) แบบว่าอาจารย์สอนอยู่ที่กรุงเทพ แต่เด็กที่อยู่หอพักที่ต่างจังหวัดก็สามารถเรียนไปพร้อมกันได้ อาจารย์สามารถมองเห็นนิสิตที่ต่างจัดหวัด และทางเราก็เห็นอาจารย์ด้วยเช่นกัน แต่ที่ทำให้เรียนไม่รู้เรื่องนี่ก็เพราะหลายๆอย่างเลย

1. อาจารย์สอนแบบว่าอ่านชีทให้ฟังเลย เวลาสอนก็เหมือนมาสวดอะไรสักอย่างให้ฟัง ชวนหลับมากๆ

2. เนื่องมาจากข้อแรก ทั้งห้องคุยกันหมดเลย (อ้อ ลืมบอกไป เรียนนี่เรียนรวมหลายคณะนะ)

3. และก็เนื่องจากข้อแรกอีกน่ะแหละ ทำให้นิสิตหลายคนเบื่อๆเดินเข้าๆออกๆไปซื้อขนมกันเยอะมาก

นี่ขนาดเอาเครื่องเล่น mp3 ไปอัดแล้วนะ พอเอามาฟังนี่ฟังไม่รู้เรื่องเลย เพราะเสียงคนคุยกันมันเข้ามาแทรกจนฟังที่อาจารย์สอนไม่รู้เรื่อง ทางออกมีทางเดียวมาอ่านเอง

สรุปวิชาที่เรียนไม่รู้เรื่อง ฟิสิกส์

วิชาที่น่าเบื่อ มนุษย์กับจริยธรรม

วิชาที่ไม่ค่อยอยากเรียนเท่าไร พละ(กิจกรรมเข้าจังหวะ) ไม่ชอบพวกเต้นๆเล้ย

วิชาที่ตอนนี้เรียนรู้เรื่องและน่าเบื่อน้อยสุด คือ...ไม่น่าเชื่อว่ามันคือ....เลข...นั่นเอง (ทั้งๆที่ตอนอยู่มัธยมอ่อนเลขเหลือหลาย)

ความตั้งใจก็คือ จะตั้งใจเรียนเลขและฟิสิกส์ให้มากขึ้นกว่านี้ จะขยันมากขึ้น เพื่อจะซิ่วในปีนี้ ตั้งใจๆ >_< สู้ๆๆ pata pata..Fight!!

edit @ 2005/06/19 01:06:34

วันนี้เป็นวันเด็กนี่นะ

มันก็ดูปกติเหมือนทุกเสาร์นี่แหละ แต่วันนี้จะมีรายการเกี่ยวกับเด็ก คือให้เด็กมาแข่ง มาร่วมรายการอยู่หลายช่องเลย แล้วเมื่อตอนเย็นก็เปิดทีวีเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ มาหยุดที่ช่อง 7 รายการอะไรไม่รู้ล่ะ ในรายการเค้าจะให้เด็กอายุประมาณ 4-5 ขวบ ให้ไปซื้อของในโลตัสให้น้อง คือ เสื้อ กางเกง กระเป๋า รองเท้า กระติกน้ำ หมวก ถุงเท้า เห็นพฤติกรรมของเด็กที่เข้าแข่งขันทั้งสองคนแล้ว...รู้สึก....น่ารักดี+ตลก แบบเด็กๆ ที่ไม่ดูแก่แดด หรือดัดจริต ดูแล้วไร้เดียงสาสมกับเป็นเด็กมาก ดูรายการเด็กๆแล้วก็น่ารักดี ทำให้อารมณ์ดีได้เหมือนกันนะเนี่ย (โรคโลลิฯกำเริบ แหะๆ -_-)

แต่ไม่ชอบเด็กประเภทที่ดูอวดฉลาด กระแดะ แก่แดดอ่ะ มันดูไม่สมเป็นเด็กเลย เห็นในหลายรายการละ ประเภทที่ตอบแบบรู้ดี ซึ่งก็อาจจะรู้ดีจริงน่ะแหละ แต่มันดูไม่น่ารักสมเป็นเด็กเลยอ่ะ การพูดการจา ท่าทางไม่สมเป็นเด็ก (จะหาว่าเรื่องมากก็ได้นะ)

เราว่าเดี๋ยวนี้เด็กดูไร้จินตนาการนะ แต่ดันมีนิสัยดัดฯ กระแดะมากขึ้น

ก็ไม่มีไรมากหรอกนะ มาเขียนบ่นๆ ชมๆไปเท่านั้นแหละ แหะๆ

เหตุเกิดเมื่อวานเช้าวันอาทิตย์ค่ะ เกิดเหตุไฟไหม้ตั้งแต่ 6โมงเช้า แต่ไม่ได้ไหม้ที่บ้านนะคะ คืองี้ หมู่บ้านเราซึ่งเป็นทาวน์เฮ้าส์ อยู่ซอยพหลโยธิน52 และที่เกิดเหตุไฟไหม้อยู่ซอย54 คือเป็นซอยติดๆกันเลยค่ะ

ที่สำคัญอยู่เยื้องๆหลังบ้านเรานี่เอง !!!

ตอนเช้ากำลังนอนหลับสบายๆ ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวว่ามีเหตุไฟไหม้ เพื่อนบ้านที่แสนดีที่รู้ก่อนเนื่องจากไปออกกำลังกายยามเช้าที่สนามเด็กเล่น ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากบ้านเรานัก รีบวิ่งกดออดเกือบทั้งซอย

แต่กระนั้นเราก็ยังไม่ลุก เพราะคิดว่าเป็นลูกน้องพ่อมาส่งของหรืออะไร

จนกระทั่งแม่รีบวิ่งมาปลุกและบอกว่า ไฟไหม้ซอย54 เรางี้ลุกพรวดทันทีเลยค่ะ เพราะฟังผิดว่าไฟไหม้ซอย5 ซอยที่เราอยู่นี่แหละค่ะ

แม่ก็ปลุกน้อง เราก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วกุลีกุจอเก็บของสำคัญๆ อย่างทะเบียนบ้าน ใบ รบ. และเอกสารสำคัญต่างๆที่พอจะนึกออก

ระหว่างที่เก็บข้าวของ ก็ได้ยินเสียงหวอดับเพลิงไปพลาง

แล้วก็แว่บไปดูตรงหน้าต่างข้างหลังบ้านสักหน่อย สิ่งที่เห็นคือ กลุ่มควันดำใหญ่ ดำมากๆค่ะ ดูแล้วก็เหมือนลุกไหม้ใกล้จะลามมาถึงที่บ้านอยู่แล้ว

เสร็จแล้วก็รีบเก็บของโยนไว้หลังรถ บอกให้แม่ขับออกไปจอดไว้บ้านญาติก่อนดีกว่า เนื่องจากญาติพี่น้องเราบ้านอยู่ใกล้ๆกันหมดค่ะ

กระทั่ง7โมง แทบจะทุกคนในหมู่บ้านก็มาสังเกตุการณ์แถวสนามเด็กเล่นกัน

ถ้าใครเคยเห็นไฟไหม้ใกล้แถวๆบ้านตัวเองระยะประชิดนี่ เป็นอะไรที่น่ากลัวจริงๆ เพราะควันดำที่พวยพุ่งงี้ดำปี๊เลย แถมดูแล้วไม่มีที่ท่าว่าจะดับเลย

ไอ้เราก็กลัวเหลือเกินว่ามันจะไหม้มาถึงสนามเด็กเล่น และลามมาถึงบ้านเรามั้ยเนี่ย ถ้าบ้านเราไฟไหม้ล่ะจะทำยังไง ตอนนั้นค่อนข้างใจแป้วมากๆ

แต่ในใจก็ยังอธิษฐานให้พระเจ้าช่วยเรื่อยๆ ขอให้ไฟไหม้ลามมาถึงหมู่บ้าน ขอให้ทุกคนปลอดภัย ให้ทุกๆคนในหมู่บ้าน รวมทั้งตรงแถวต้นเพลิงปลอดภัย ขอให้พนักงานดับเพลิงปลอดภัย อย่าได้รับอันตรายเลย

อย่าให้มีใครตายเลย มันน่ากลัว

ยิ่งตอนน้องเราวิ่งไปดูแถวสนามแล้วก็วิ่งมาหน้าบ้าน บอกเราว่า "เนี่ยมันไหม้มาถึงกำแพงสนามแล้วนะ" เรางี้ แบบ เริ่มทำใจละ อย่างน้อยขอให้ทุกคนปลอดภัยก็พอ

กว่ารถดับเพลิงจะมาที่หมู่บ้านเรา เพื่อฉีดน้ำจากสนามเพื่อสกัดไฟ และหมู่บ้านเราก็เข้ามาง่ายกว่าด้วย ก็ปาเข้าไปประมมาณ7โมงกว่าได้แล้ว

คันแรกที่มานี่เป็นรถดับเพลิงเล็ก มีพนักงาน4-5คนได้ พร้อมกับ ถึงดับเพลิงเล็กๆสองถัง กับสายยาง -_-"

ตอนนั้นที่เห็นเค้าทำงานกัน รู้สึกว่า ทำไมทำงานกับช้างี้เนี่ย กว่าจะต่อสายดับเพลิงนี่นานจัง แต่ก็นะ ไม่ใช่ความผิดทางพนักงานดับเพลิงเค้าทั้งหมดหรอก หมู่บ้านเรานี่สิ แทบจะไม่มีใครรู้แน่ชัดว่า "ท่อแดง" เราเองก็จำไม่ได้นี่มันอยู่ตรงไหน อาจจะเพราะตื่นเต้นจนสติแตกก็ได้นะ เห็นหลายคนเดามั่วๆว่าอยู่ตรงข้ามหน้าบ้านเรา แต่ความจริงมันอยู่อีกซอย ก็ต้องเอาสายผ่านไปที่บ้านคนแล้วต่อท่อน้ำ

จากนั้นสักพัก รถน้ำ(รถส้วม) สีเหลืองๆน่ะ ก็มา ตอนนี้น้ำก็พร้อมละ ไอ้สายยางที่ต่อกับท่อแดงในหมู่บ้านเราก็ยังไม่ได้เอาออก ต่อไว้เหมือนเดิม แต่ยังไม่ได้ทำอะไร

จนกระทั่งผ่านไปได้สัก5-10นาที รถดับเพลิงคันใหญ่ก็มาละ เริ่มดับไฟ!!

สรุปแล้ว ไอ้สายยางที่ต่อกับท่อแดงที่หมู่บ้านนี่ไม่ได้มีบทบาทอะไรเล้ย วางไว้เฉยๆ จนน้ำมันไหลมาเต็มสาย แล้วก็พ่นน้ำดิ้นๆๆ ดิ้นแรงด้วย

พอรถคันใหญ่มานี่ก็ดับได้เร็วจริงๆ 5นาทีก็เริ่มดับละ จากควันดำๆหนาๆ เปลี่ยนเป็นสีเทา และเริ่มจางลงไปเยอะ

ขอบคุณมากค่ะ คุณทีมพนักงานดับเพลิง พวกคุณเก่งจริงๆ

You're ordinary humanHero!!!

ขณะที่ดับไฟใกล้จะเสร็จ รถอีกคันก็ขับเข้ามา ให้ทายว่ารถอะไร......

รถข่าวช่องสาม มากันสองคน ช่างภาพรีบลงจากรถวิ่งไปที่เค้าดับเพลิงกันอยู่ เด็กๆแถวบ้านคงจะภูมิใจเล็กๆมั้ง บอกว่า "หมู่บ้านเราดังแล้วเว้ย ดีๆได้ออกทีวีด้วย" แต่นะ เค้าไม่ได้ถ่ายคนในหมู่บ้านเลยนิ ถ่ายแต่ที่เกิดเหตุ 555+

สุดท้ายทุกอย่างก็จบลงได้ด้วยดี ไม่มีใครบาดเจ็บ ไฟไม่ไหม้ลามไปเยอะ

ขอบคุณพระเจ้า ^^